Przedostawanie sie zarazka do ustroju

Przedostawanie się zarazka do ustroju Chorobotwórcze zarazki przedostają się do ustroju ze środowiska zewnętrznego, mianowicie z powietrza, z wody i pokarmów, które są zanieczyszczone wydzielinami zakażonych ludzi lub zwierząt. Dużą rolę w zakażeniu odgrywają zwierzęta domowe, gryzonie, owady, które albo bezpośrednio przenoszą dany zarazek (np. muchy), albo są pośrednimi gospodarzami (np. komary), to znaczy że w ich ustroju zarazek odbywa tylko pewien cykl , po którego przebyciu jest zdolny wywołać chorobę. Zarazek przedostaje się do ustroju rozmaitymi drogami, które nazywamy wrotami. Czytaj dalej Przedostawanie sie zarazka do ustroju

Nacieczenie tluszczowe

Rozrost tych włókien postępuje powoli, aż grupy zrazików zostaną zamknięte w oczkach sieci z grubej tkanki włóknistej. Podczas gdy zwłóknienie postępuje, tłuszcz nagromadzony w komórkach wątrobowych zanika. Rozrasta się również tkanka łączna w przewodach żółciowych. Wątroba wskutek tego procesu staje się jednostajnie zmniejszona w swoich wymiarach, śniadoźółta, o twardej konsystencji i guzkowatej powierzchni, przy czym guzki mają jednakowy wymiar. Ten obraz anatomo-patologiczny niczym się nie różni od marskości typu Laenneca u człowieka. Czytaj dalej Nacieczenie tluszczowe

Barwniki zólciowe

Barwniki żółciowe i inne składniki żółci przechodzą w żółtaczce do płynów ustrojowych, do potu, do mleka, do cieczy wodnistej oka oraz do moczu nadając mu barwę ciemnego piwa. Do śliny, soku żołądkowego i trzustkowego oraz do śluzu i łez bilirubina ze krwi nie przechodzi. Żółte zabarwienie skóry wykazuje różne natężenie barwy w zależności od stopnia nagromadzenia się we krwi i tkankach bilirubiny. Skóra może, więc być barwy od lekkocytrynowej, pomarańczowożółtej i zielonej aż do bardzo ciemnożółtej. Na początku żółtaczki zabarwienie żółte występuje na spojówkach i twardówkach oczu, dolnej powierzchni języka i na podniebieniu twardym. Czytaj dalej Barwniki zólciowe

Objawy zatrucia w przebiegu zóltaczki

Objawy zatrucia w przebiegu żółtaczki mogą być różne w zależności od stopnia uszkodzenia wątroby oraz od wpływu czynnika trującego na narządy, które mogą być mniej lub bardziej na ten czynnik wrażliwe. Rozróżniamy trzy rodzaje żółtaczek w zależności od ich patogenezy i czynnika wywołującego, są to: żółtaczka mechaniczna, żółtaczka miąższowa i żółtaczka hemolityczna. Żółtaczka mechaniczna Żółtaczka mechaniczna powstaje wtedy, kiedy z tych czy innych przyczyn odpływ żółci z wątroby przez drogi żółciowe jest utrudniony lub zupełnie niemożliwy. Przyczyny wywołujące żółtaczkę mechaniczną są dwojakiego rodzaju, a mianowicie wewnętrzne i zewnętrzne. Do przyczyn wewnętrznych zaliczamy kamienie żółciowe, glisty ludzkie Ascaris lumbricoides wypełniające przewód żółciowy wspólny i blizny pozapalne błony śluzowe przewodu żółciowe go. Czytaj dalej Objawy zatrucia w przebiegu zóltaczki

Bilirubina

Doświadczenia wykazują, że krew chorych na żółtaczkę jest trująca. Działanie trujące krwi zależy od zwiększonej zawartości w niej kwasów żółciowych i innych składników żółci oraz od nagromadzenia się we krwi wytworów wadliwej przemiany materii w związku z upośledzoną czynnością wątroby. Bilirubina znajdująca się w przebiegu żółtaczki w większej ilości we krwi również wykazuje działanie trujące. Wbrew, bowiem dawniejszym poglądom o jej nietrującym działaniu ustalono, że bilirubina jest bardziej trująca niż sole kwasów żółciowych po wprowadzeniu jej, bowiem do krwi następuje spadek ciśnienia krwi, osłabienie siły mięśnia sercowego, wzmożenie oddychania, spadek ciepłoty ciała, nawet o 2 stopnie, z zaburzeń zaś w układzie nerwowym wzmożenie odruchów, które następnie słabną i zanikają. Jasną jest rzeczą, że natężenie objawów zatrucia zależy od stężenia bilirubiny we krwi. Czytaj dalej Bilirubina

Czynnosc ruchowa calego ukladu dróg zólciowych

Czynność ruchowa całego układu dróg żółciowych jest uzależniona od miejscowych zwojów nerwowych i układu nerwowego wegetatywnego, Słabe podrażnienie nerwu błędnego wywołuje otwarcie zewnętrznego pierścienia zwieracza Oddiego, ruch robaczkowy jego przedsionka centrum i skurcz pęcherzyka źółciowego. Prowadzi to do przechodzenia żółci do dwunastnicy, Silne natomiast podrażnienie wywołuje częściowe lub całkowite zamknięcie dwunastniczej części zwieracza Oddiego, wskutek czego skurcze pęcherzyka żółciowego nie są w stanie przepchać żółci do dwunastnicy. Powoduje to przerost zwieracza, rozszerzenie przewodu żółciowego, a także przerost pęcherzyka żółciowego. Wskutek tego powstaje hipertoniczny zastoinowy pęcherzyk żółciowy. Skurcze pęcherzyka żółciowego przy zamknięciu zwieracza Odcliego mogą wywołać bóle o charakterze kolki żółciowej. Czytaj dalej Czynnosc ruchowa calego ukladu dróg zólciowych

Porazenie nerwu blednego

Porażenie nerwu błędnego i podrażnienie nerwu współczulnego wywołuje również zamknięcie zwieracza Oddiego, lecz wtedy mięśniówka pęcherzyka żółciowego traci swoje napięcie i pęcherzyk nie kurczy się. Taki stan również wywołuje zastój żółci i powstaje tzw. hipotoniczny zastoinowy pęcherzyk żółciowy. Całkowite przecięcie nerwu błędnego i współczulnego nie znosi zdolności zamykania się zwieracza Oddiego, gdyż działa wtedy wewnątrzścienny układ nerwowy. Zaburzenia gry nerwowej w czynności poszczególnych odcinków układu – pozawątrobowych dróg żółciowych prowadzi do stanów, które nazywamy dyskinezami. Czytaj dalej Porazenie nerwu blednego

Teoria zastoju zólci

W związku z różnym składem kamieni żółciowych niekiedy badacze dzielą te kamienie na zapalne i niezapalne, twierdząc, że w stanach zapalnych pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych występują kamienie barwnikowe i mieszane, w tych stanach zaś, w których nie ma zapalenia – kamienie cholesterolowe. Stwierdzono jednak, że w stanach niezapalnych mogą również powstawać kamienie mieszane. W powstawaniu kamieni źółciowych wysunięto zasadnicze trzy teorie, a mianowicie teorię zastoju żółci, teorię zakaźną i teorię chemiczną. Teoria zastoju żółci tłumaczy powstawanie kamieni tym, że żółć z różnych przyczyn nie odpływa dostatecznie z dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego. Przyczynami utrudniającymi odpływ żółci mogą być wrodzone anomalie przewodów żółciowych, siedzący tryb życia, ucisk okolicy wątroby nieodpowiednią odzieżą, opuszczenie trzewi, ciąża, choroby przewodu pokarmowego z obrzmieniem brodawki Vatera itd. Czytaj dalej Teoria zastoju zólci

W zóltaczce poszczepiennej wystepuja takie same zmiany watroby jak w innych zóltaczkach miazszowych

W żółtaczce poszczepiennej występują takie same zmiany wątroby jak w innych żółtaczkach miąższowych, a mianowicie ostra ograniczona martwica, jako wyraz ostrego ograniczonego zapalenia miąższu wątroby. Żółtaczka poszczepienna występuje po wprowadzeniu do ustroju, zakażonej krwi, osocza, szczepionki ludzkiej lub też szczepionek ochronnych. Wskutek masowych szczepień lub przetaczań krwi mogą, więc powstawać epidemie tej żółtaczki, tym bardziej, że wystarcza już bardzo mała ilość materiału zakażonego, by wystąpiło schorzenie wątroby. Wirus znajdujący się we krwi lub szczepionce nie jest identyczny z wirusem żółtaczki nagminnej. Okres, bowiem wylęgania żółtaczki poszczepiennej wynosi od 60-120 dni, jest więc znacznie dłuższy niż żółtaczki nagminnej. Czytaj dalej W zóltaczce poszczepiennej wystepuja takie same zmiany watroby jak w innych zóltaczkach miazszowych

W patogenezie kolki zólciowej zasadnicza role odgrywa czynnik mechaniczny

We krwi w tym rodzaju żółtaczki występuje zwiększenie się bilirubiny, kwasów żółciowych i cholesterolu. W patogenezie kolki żółciowej zasadniczą rolę odgrywa czynnik mechaniczny. Przesuwanie się kamienia w drogach żółciowych wywołuje skurcze mięśniówki tych dróg i ból jest odczynem na niemożność ich opróżnienia się. W przesuwaniu się, bowiem kamienia w drogach żółciowych biorą udział dwa mechanizmy, a mianowicie: prąd płynącej żółci i skurcze mięśniówki ścian przewodów żółciowych. W patogenezie kolki żółciowej wysunięto również pogląd, że zespół bólowy występujący w kolce żółciowej jest wynikiem miejscowego podrażnienia otrzewnej. Czytaj dalej W patogenezie kolki zólciowej zasadnicza role odgrywa czynnik mechaniczny