Watroba równiez ulega powiekszeniu

Wątroba również ulega powiększeniu i w związku z tym żółtaczka hemolityczna daje obraz zespołu śledzionowo wątrobowego, a niektórzy żółtaczkę hemolityczną nazywają żółtaczką wątrobowo-śledzionową icterus hepato-lienalis, Wydolność czynnościowa wątroby jest jednak w żółtaczce hemolitycznej całkowicie zachowana. Zaburzenie czynności wątroby występuje dopiero wtedy, gdy dołączą się zmiany w drogach żółciowych na tle pleiochromii. Żółtaczka hemolityczna powstaje niekiedy u noworodków, zwłaszcza, gdy opóźniono przewiązanie i odcięcie pępowiny. Nadmierna liczba krwinek, które przeszły z krwią matki do krwi noworodka, ulega rozpadowi, wskutek czego powstaje u niego nadmiar bilirubiny, co wyraża się żółtaczką. Żółtaczka taka trwa kilka dni, po czym żółte zabarwienie -skóry znika i nie pozostawia żadnych śladów. Czytaj dalej Watroba równiez ulega powiekszeniu

W zóltaczce hemolitycznej zmienia sie postac krwinek czerwonych

Do objawów tych dołączają się okresowo bóle w okolicy wątroby i śledziony, jako tzw. hemolityczne napady cechujące się nagłym wzmożonym rozpadem krwinek czerwonych i jeszcze większym zwiększeniem się bilirubiny we krwi. W żółtaczce hemolitycznej zmienia się postać krwinek czerwonych, które mogą stać się kuliste i mniejsze mikrospherocytosis. Krwinki wykazują również obniżenie swojej oporności na zmianę stężenia soli kuchennej. Normalna krwinka nie zmienia się i nie daje hemolizy w 0,46% roztworze soli kuchennej, natomiast w żółtaczce hemolitycznej krwinka może rozpuszczać się już w 0,7% roztworze soli. Czytaj dalej W zóltaczce hemolitycznej zmienia sie postac krwinek czerwonych

Nerki

Nerki wówczas nie wydzielają prawidłowej ilości części stałych, gdy nastąpi zaburzenie ich czynności. Następuje wtedy albo zwiększenie się wydzielania części stałych hypersthenuria, albo zmniejszenie się ich wydzierania hyposthenuria. Jeżeli zaś nerki tracą zdolność zagęszczania moczu do poziomu normalnego i ciężar gatunkowy moczu nie zmienia się w zależności od ilości wprowadzonej wody, to jest on zawsze niski i wynosi około 1010. Taki stan ciężaru gatunkowego moczu nazywamy izostenurią isosthenuria świadczy on o dużych zaburzeniach czynności nerek. Niski, niezmieniający się ciężar gatunkowy moczu stwierdzamy przede wszystkim w razie stwardnienia naczyń nerkowych nephrosclerosis, które powoduje, że nerka traci zdolność wydzielania części stałych w małej ilości wody. Czytaj dalej Nerki

Wprowadzenie pokarmów stalych

Wprowadzenie, bowiem do ustroju dużych ilości soli lub kwasów zmniejsza ilość wody wolnej i zwiększa wodochłonność koloidów, przejawia się pragnieniem i zmniejszoną ilością wydalanego moczu o wyższym niż w stanach normalnych stężeniu ciał stałych. Wprowadzenie pokarmów stałych z bardzo małą, ilością wody wywołuje zmniejszenie się ilości wydalanego moczu, zwiększenie się w nim części stałych, a więc i ciężaru gatunkowego. Najniższy ciężar gatunkowy moczu stwierdzamy u człowieka dobrze wypoczętego, to znaczy po całonocnym śnie, po wypiciu większej ilości wody bez pokarmów suchych. Ustrój wydala przy tym wodę nie tylko dopiero, co wypitą, lecz jak wykazały badania z pierwiastkami cechowanymi izotopy, wodę sprzed 2-3 dni. Mocz osesków cechuje większa zawartość wody i niski ciężar gatunkowy w związku z małą zawartością w ustroju chlorków, przy czym stężenie części stałych w moczu jest mniejsze niż we krwi. Czytaj dalej Wprowadzenie pokarmów stalych