Ogólnoświatowa mapa polimorfizmu Plasmodium falciparum K13-Propeller ad 9

Po trzecie, w niektórych krajach liczba dostępnych próbek była niewielka. Liczba miejsc badanych w Afryce Wschodniej, na Filipinach, w Indonezji i Ameryce Południowej musi zostać zwiększona w przyszłych badaniach, chociaż wciąż możemy rozróżnić wyraźne wzorce geograficzne w dystrybucji haplotypów. Badacze powinni być w stanie wdrożyć zestaw narzędzi K13 w terenie. Oczekujemy, że przyszły nadzór wypełni luki w istniejącej mapie. Ryc. 4. Ryc. 4. Algorytm do nadzoru oporności na artemizyninę na podstawie mutacji K13. Wykryto krok po kroku procedurę uzyskiwania informacji, aby pomóc w opracowaniu polityki dotyczącej stosowania terapii skojarzonej z artemisyniną (ACT) i strategii wyeliminować malarię. Genotypowanie K13 jest włączone do działań związanych z nadzorem poprzez połączenie badań skuteczności klinicznej z testami wrażliwości in vitro i jest wspierane przez badania edycji genów. Walidowane lub potwierdzone mutacje K13, które są związane z opornością na artemizyniny, to Y493H, R539T, I543T i C580Y, a związanymi z nimi mutacjami K13 są P441L, F446I, G449A, N458Y, P553L, R561H, V568G, P574L i A675V.3. walidacja mutacji K13 jako markera oporności (tj. potwierdzona mutacja K13) opiera się na następujących kryteriach: znaczące powiązanie z opóźnionym klirensem Plasmodium falciparum i zmniejszoną czułością leku (wskaźnik przeżywalności,> 1%) w pierścieniu ex vivo etapowy test przeżycia (RSA) lub RSA in vitro przeprowadzony na izolatach polowych, pasożytach przystosowanych do hodowli lub liniach pasożyta poddanych edycji genów, w porównaniu z kontrolą rodzicielską typu dzikiego K13. Uważa się, że mutacja K13 jest związana z opornością na artemizynę, jeśli ma znaczący związek z opóźnionym klirensem. Uważa się, że mutacja K13 jest neutralna, jeśli nie ma znaczącego związku z opóźnionym klirensem lub zmniejszoną wrażliwością na lek. Nowa mutacja K13 jest tą, której nigdy nie zaobserwowano i dlatego nie pojawia się w bazach danych mutacji. Zalecenia dotyczące prób skuteczności i zasad leczenia są dostarczane przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) .4
Podsumowując, nasze badanie wyjaśnia, w jaki sposób monitorowanie K13 może pomóc w przyszłym monitorowaniu oporności na artemisyninę (ryc. 4). W regionach, w których ustalono opór, sekwencjonowanie K13 może odwzorować rozmieszczenie geograficzne i inwazję obrzeży. Rozpowszechnianie mutacji K13 można dogodnie ocenić przez określenie tożsamości haplotypów flankujących, tak jak to zrobiliśmy tutaj, co zapewnia bardziej dostępne podejście niż sekwencjonowanie całego genomu29 lub typowanie mikrosatelitarne.55 W obszarach wolnych od oporności, nadzór molekularny będzie musiał wykryć możliwa inwazja przez znane allele związane z opornością na K13 i śledzenie jakiegokolwiek czasowego wzrostu proporcji i rozpowszechniania nowo zidentyfikowanych niesynonimicznych mutacji. Strategia ta powinna identyfikować ogniska, które mają być ukierunkowane na dalsze badania fenotypowania in vitro i badania skuteczności terapeutycznej, a także na nadzór nad innymi miejscami występowania podatności na podatność na artemzyninę.42,43 Wysiłki te mogą przyczynić się do scharakteryzowania tych obszarów w odniesieniu do potencjalnej odporności na artemisyninę i wytyczne dotyczące leczenia przed rozpoczęciem rozpowszechniania na dużą skalę.
[przypisy: USG genetyczne, Warszawa USG genetyczne, Warszawa ginekolog ]

Powiązane tematy z artykułem: USG genetyczne Warszawa ginekolog Warszawa USG genetyczne