Ogólnoświatowa mapa polimorfizmu Plasmodium falciparum K13-Propeller ad 6

Allele P553L rozdzielono w dwóch obszarach (Figura 3). W Afryce nie zaobserwowano żadnego azjatyckiego allela oporności na artemizynę wśród sekwencji 9542, ale zidentyfikowano 150 różnych alleli, z których 92% znaleziono tylko w jednej lub dwóch próbkach. Poza A578S, V589I, S522C, V534A, F583L i G665C większość alleli była specyficzna dla Afryki i zlokalizowana. A578S, który był czwarty pod względem liczebności wśród izolatów zmutowanych, zaobserwowano w próbce z Tajlandii i 41 próbek z Afryki (tabele S6 i S7 w dodatkowym dodatku).
Nowe pojawienie się lub rozpowszechnianie.
Zbadaliśmy genetyczne pokrewne izolaty niosące tę samą częstą mutację K13 przez ocenę polimorfizmu dwóch sąsiednich loci. Zaobserwowaliśmy 10 alleli dla alleli K13_151 i 42 dla K13_159, w wyniku których uzyskano 80 flankujących haplotypów (tabele S8 i S9 w dodatkowym dodatku). W wyniku tej oceny zidentyfikowano liczne zdarzenia emergingowe obok rozprzestrzeniania się niewielkiej grupy mutacji oporności na artemisininę (ryc. 3). Z 17 odrębnych haplotypów C580Y 3 wspólne haplotypy były dystrybuowane w Kambodży, Wietnamie i Laosie oraz 14 w określonych obszarach Kambodży, Tajlandii i Wietnamu. Podobne obserwacje przeprowadzono dla haplotypów Y493H, R539T i I543T, z prawdopodobnym rozprzestrzenianiem się na zachód i na wschód dla mutacji Y493H i R539T i przemieszczania z Wietnamu do wschodniej Kambodży na mutacje I543T. Trzy rozpowszechnione haplotypy F446I rozprowadzono w Myanmar, a 8 haplotypów zlokalizowano w Chinach lub Myanmar. Lokalizację specyficzną dla miejsca obserwowano dla 5 haplotypów P553L, haplotypów 6 P574L i 2 haplotypów E605K i R561H (Fig. S9 w Dodatku Uzupełniającym). Dla wspólnej afrykańskiej mutacji A578S zidentyfikowaliśmy wiele niezależnych zdarzeń pojawienia się (31 różnych haplotypów spośród 35 izolatów) (ryc. S10 w Dodatku Uzupełniającym).
Badanie allelu A578S pod kątem oporności na artemizynę
Chcieliśmy ocenić, czy mutacja A578S ma selektywną przewagę nad artemisinin, ponieważ pojawiły się doniesienia o kolidującym fenotypie allelu, 12,31,36,44, który został wykryty w wielu miejscach w Afryce i Azji12,31,32 , 34-40,57 (tabela S6 i ryc. S10 w dodatkowym dodatku). Dlatego wprowadziliśmy mutację A578S w linii Dd2, która została wykorzystana do zbadania wpływu kilku azjatyckich mutacji K13.25 Linia Dd2 z mutacją A578S była podatna na artemisininę na RSA. Wskaźnik przeżycia (średnia [. SE], 0,29 . 0,11%) był równoważny temu w linii rodzicielskiej (średnia, 0,14 . 0,03%), co było odmienne od wskaźnika przeżycia (średnia, 4,01 . 0,16%) w kontroli pozytywnej. Linia Dd2 z mutacją C580Y (ryc. S11 w dodatkowym dodatku).
Mutacje K13 i współczynnik dodatni
Nasze pobieranie próbek obejmowało 2450 pacjentów, u których obecność pasożytów oceniano w 3. dniu po 7 dniach od artesunatu w monoterapii lub standardowego 3-dniowego leczenia skojarzonego opartego na artemizininie. Spośród tych pacjentów, 121 miało pozytywne wyniki pasożytów w dniu 3 (Tabela Z 40 niesynonimicznych mutacji, które wykryto w izolatach uzyskanych od tych pacjentów, tylko 8 było pozytywnych w dniu 3 (F446I, N458Y, N537D, R539T, I543T, P553L, P574L i C580Y); wszystkie te allele zaobserwowano tylko w Azji Południowo-Wschodniej i Chinach (ryc
[hasła pokrewne: endometrioza, leczenie niepłodności Warszawa, ginekolog ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza ginekolog leczenie niepłodności Warszawa