Mutacje K-ras i korzyści z Cetuksymabu w zaawansowanym raku jelita grubego ad

Oceniliśmy także związek statusu mutacji K-ras z przeżywalnością całkowitą i czasem przeżycia bez progresji u pacjentów otrzymujących tylko najlepszą opiekę wspomagającą. Metody
Komitet badań, który obejmował członków NCIC CTG i AGITG zaprojektował badanie. NCIC CTG zebrała i przeanalizowała dane oraz zachowała pełne, nieograniczone prawo do przekazywania danych do publikacji. Jeden z autorów akademickich dokonał przeglądu wszystkich danych, inny przeprowadził analizy statystyczne, a trzeci napisał pierwszy szkic manuskryptu; autorzy zapewniają rękojmię za kompletność i dokładność prezentowanych danych. Pierwotny projekt manuskryptu został przejrzany i skomentowany przez wszystkich autorów, a także przez pracowników Bristol-Myers Squibb, którzy nie wprowadzili istotnych zmian. Właściwe komisje przeglądowe instytucji zatwierdziły protokół badania, w tym wykorzystanie zarchiwizowanej tkanki nowotworowej. Pisemną zgodę na badanie tkanki nowotworowej otrzymano od większości pacjentów. W przypadku korzystania z tkanki od osób, u których brak kliniczny uniemożliwiał zgodę, udzielono zgody komisji etyki w instytucji pacjenta na podstawie zgody pacjenta na oryginalne badania.
Pacjenci i projekt Trial
Projekt badania i kryteria kwalifikowalności zostały wcześniej zgłoszone.1 Głównym celem badania CO.17 fazy 3 było zbadanie wpływu cetuksymabu na przeżywalność u pacjentów z zaawansowanym rakiem jelita grubego, u których zawiodła cała chemioterapia z powodu raka jelita grubego i dla których żadna inna standardowa terapia przeciwnowotworowa nie była dostępna. Do badania włączono kwalifikujących się pacjentów w okresie od grudnia 2003 r. Do sierpnia 2005 r. Żaden z pacjentów nie otrzymał wcześniej terapii skierowanej przeciwko EGFR. Po włączeniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do otrzymywania cetuksymabu z dodatkowym wsparciem lub opieką wspomagającą. Cetuksymab podawano jako dożylną dawkę nasycającą 400 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała, podawaną w ciągu 120 minut, w dniu leczenia, a następnie wlew 250 mg na metr kwadratowy, podawany w okresie 60 minut, raz w tygodniu. Pacjenci w obu grupach byli oceniani pod kątem odpowiedzi lub progresji guza co 8 tygodni za pomocą obrazowania radiologicznego. Leczenie cetuksymabem kontynuowano do momentu wystąpienia progresji choroby lub do momentu, gdy pacjent nie był w stanie tolerować skutków toksycznych.
Zbieranie i przetwarzanie guza
Utrwalone formaliną, zatopione w parafinie próbki tkanki guza z próbek archiwalnych zebranych w momencie diagnozy przechowywano w centralnym banku nowotworów zlokalizowanym na Queen s University w Kingston, Ontario, Kanada. Jeśli bloki guza były niedostępne, pobrano niepokryte szkiełka. Testy próbek tkanek do mutacji K-ras przeprowadzono w sposób zaślepiony przez członków Departamentu Biomarkerów Klinicznych-Onkologii w Bristol-Myers Squibb, Hopewell, New Jersey. Wszystkie dostępne próbki tkanek sklasyfikowano jako mające zmutowane lub typu dzikiego K-ras.
Analiza sekwencji nukleotydów
Analizę mutacji K-ras przeprowadzono przez ekstrakcję genomowego DNA z utrwalonych w formalinie, zatopionych w parafinie slajdów lub fragmentów tkanek za pomocą zestawu QIAamp DNA Mini Kit (Qiagen)
[hasła pokrewne: rak podstawnokomórkowy rokowania, rak nabłonkowy, eskulap żary rejestracja ]

Powiązane tematy z artykułem: eskulap żary rejestracja rak nabłonkowy rak podstawnokomórkowy rokowania