Izolacja płucna-żyła w przypadku migotania przedsionków u pacjentów z niewydolnością serca ad

Przebadaliśmy pacjentów z objawowym migotaniem przedsionków i objawami niewydolności serca klasy II NYII w NYHA pomimo stosowania leków przeciwarytmicznych. Włączono pacjentów, którzy mieli frakcję wyrzutową wynoszącą 40% lub mniej; stosowali leki beta-blokerów i inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę, a u pacjentów z niewydolnością serca klasy III NYHA spironolakton; zdołali wykonać 6-minutowy test marszu; i mieli 18 lat lub więcej. Instytucjonalna komisja rewizyjna w każdym centrum uczestniczącym dokonała przeglądu i zatwierdziła badanie. Kryteriami wykluczającymi były odwracalne przyczyny migotania przedsionków i niewydolności serca; pooperacyjne migotanie przedsionków; poprzedni labirynt lub zabieg podobny do labiryntu; poprzednia lewa ablacja przedsionkowa; średnia długość życia wynosząca 2 lata lub mniej; wysokie prawdopodobieństwo przeszczepienia serca w ciągu najbliższych 12 miesięcy; przeciwwskazanie do stosowania leków przeciwarytmicznych lub przeciwzakrzepowych; ciężka choroba płuc; udokumentowany skrzeplinę, guz lub inną nieprawidłowość uniemożliwiającą umieszczenie cewnika; lub operacji kardiochirurgicznej, zawału mięśnia sercowego lub przezskórnej interwencji wieńcowej w ciągu ostatnich 3 miesięcy.
Randomizacja została wygenerowana komputerowo. Po udzieleniu pisemnej świadomej zgody pacjenci zostali losowo przydzieleni do izolacji tętnicy płucnej lub ablacji węzła przedsionkowo-komorowego ze stymulacją dwukomorową, z 3-miesięcznym i 6-miesięcznym badaniem obejmującym ocenę kliniczną, 6-minutowy test marszu, badanie echokardiograficzne oraz wypełnienie kwestionariusza Minnesota Living with Heart Failure (MLWHF). Kwestionariusz składa się z 21 pytań dotyczących postrzegania przez pacjentów skutków niewydolności serca w ich codziennym życiu; wynik dla każdego pytania wynosi od 0 do 5, co daje wynik całkowity od 0 do 105, przy czym wyższy wynik wskazuje na gorszą jakość życia.
W badanym okresie zniechęcono do przejścia pacjentów z przydzielonej grupy do innej grupy leczenia, chociaż pacjenci przypisani do grupy poddanej izolacji płucnej byli poddani implantacji ICD w pierwotnej lub wtórnej profilaktyce przed nagłą śmiercią z przyczyn sercowych. Ponadto, po okresie badania, pacjenci mogli przejść do innego leczenia.
Pierwszorzędowym punktem końcowym był zestaw frakcji wyrzutowej, odległość w 6-minutowym teście marszu i wynik MLWHF. Pierwotny punkt końcowy próby został osiągnięty, jeśli wszystkie trzy punkty końcowe miały wartość P mniejszą niż 0,05 dla porównania między linią podstawową, jeśli dwa punkty końcowe miały wartość P mniejszą niż 0,025, lub jeśli jeden punkt końcowy miał wartość P poniżej 0,017 (podobnie jak w przypadku złożonego punktu końcowego stosowanego w wieloośrodkowej randomizowanej ocenie klinicznej InSync [MIRACLE] oraz w randomizowanych badaniach ICD z użyciem Multicenter InSync ICD] .13-15 Zarówno pacjenci, jak i lekarze zostali poinformowani o leczeniu zadania; jednakże, zebrano wyniki z 6-minutowego testu marszu, pomiary echokardiograficzne i wyniki MLWHF przeprowadzono bez wiedzy o przypisaniach do leczenia.
Obserwację wykonano za pomocą monitora zdarzeń pętlowych, który pacjenci nosili w miesiącach od 2 do 6 po zabiegu
[przypisy: elektrostymulacja wskazania, usg jamy brzusznej wrocław, opatrunek na rany ]

Powiązane tematy z artykułem: elektrostymulacja wskazania opatrunek na rany usg jamy brzusznej wrocław